Kapadokya

Hakkında — Kapadokya

Kapadokya'ya İstanbul'dan günde 10'dan fazla uçuş vardır; Kayseri (ASR) havalimanı Göreme'ye 75 dakika, Nevşehir (NAV) 40 dakikadır. Körfez'den doğrudan uçuş yoktur, İstanbul aktarması gerekir. Bölgenin merkezi Göreme, Uçhisar, Ürgüp ve Avanos kasabalarıdır; hepsi birbirine 10–15 dakika mesafededir. İki tam gün, Kuzey (Kırmızı) ve Güney (Yeşil) turları ile balon uçuşu için yeterlidir; üç gün ise dinlenme payı bırakır.

Balon uçuşu gün doğumunda yapılır ve rüzgâr nedeniyle sabah 05:00'te iptal edilebilir; bu yüzden ilk sabaha rezervasyon yapmak, iptalde ikinci şansı garanti eder. Yeraltı şehirleri 8 kata kadar iner ve dar geçitler içerir; kapalı alan korkusu olanlar üst katlarda bekleyebilir. Mağara oteller bölgenin en özel deneyimidir; aile mağara odaları 4–5 kişiliktir ve çoğunda jakuzi vardır. Avanos'ta çömlek atölyeleri, Ürgüp'te halı dükkânları ve Göreme'de testi kebabı mutlaka denenmelidir.

Aile ipuçları: Vadiler bebek arabasına uygun değildir, taşıyıcı getirin. Yazın 35°C ve gölgesiz, kışın –5°C ve karlıdır; mevsime göre giyinin. Göreme'de cami ve Arapça menülü restoranlar vardır. Balona 6 yaş altı çocuklar ve hamileler binemez. ATV safari, at binme ve klasik araba turu çocukların en sevdiği aktivitelerdir; hepsi otelden rezerve edilebilir.

Şehir Rehberi — Kapadokya

Kapadokya'nın en belirgin özelliklerinden biri çok sayıda yeraltı şehrine sahip olmasıdır. Bölgede yüzden fazla yeraltı yerleşimi olduğu bilinir ve çoğu ziyarete açık değildir. Tunç Çağı'ndan beri kullanıldığı tahmin edilen yeraltı şehirleri, kuşkusuz en çok Bizans döneminde yerleşim olarak kullanıldı; artan istilalar yerli halkı korunma ve ibadet amacıyla yeraltı şehirleri inşa etmeye zorladı. Bugüne kadar belirlenen yaklaşık 40 yeraltı şehrinden yalnızca altısı ziyarete açılmıştır; en bilinenleri Tatlarin, Derinkuyu, Özkonak, Mazı, Kaymaklı ve Gaziemir yeraltı şehirleridir. Kapadokya'nın ilk sakinleri vahşi hayvanlardan ve sert kış koşullarından korunmak için volkanik kayalara derin oyuklar açmış, bunları günlük ihtiyaçlarına göre genişletmiş ve tünel ve labirentlerle birbirine bağlayarak yeraltı şehirlerini yaratmıştır. Daha sonra Roma askerlerinin baskısından kaçan ilk Hristiyanların saklandığı bu şehirler, gerektiğinde bütün bir kentin yaşayabileceği şekilde genişletilmiştir. Tüm yeraltı şehirlerinde 80 metre derinliğe ve yeraltı sularına kadar inen havalandırma bacaları vardır; kışın ılık yazın serin olan bu şehirlerde mutfaklar, ahırlar, şaraphaneler, tahıl depoları, toplantı salonları ve tuvaletler, yani yaşam için gereken her türlü alan bulunur; dışarıdan gelecek tehditlere karşı yalnızca içeriden açılıp kapanabilen kilit taşları vardır. Yeraltı şehirleri hakkındaki en eski yazılı kaynak Ksenophon'un Anabasis'idir (MÖ 4. yüzyıl): "Evler yeraltına yapılmıştı; girişleri kuyu gibiydi ama aşağıda genişliyordu..."